Letizia Paternoster wil 2020 zo snel mogelijk vergeten

Voor Letizia Paternoster, de jonge en charismatische Italiaanse was deze week tweemaal een hoofdrol weggelegd in de Italiaanse media, met interviews in de Gazetta dello Sport en Tuttibiciweb waarin ze vertelt dat 2020 een jaar is om snel te vergeten.
Ze omschrijft het voorbije jaar als het slechtste in haar sportieve carrière, ondanks winst van de zilveren medaille op het omnium en tweemaal brons op de madison en team pursuit tijdens het WK in Berlijn. Een kampioenschap dat ze bijna miste door een ongeval in november waarbij ze een polsbreuk opliep. Ze herstelde gelukkig op tijd.
Na het WK komt ze terug van vakantie. “Meteen pijn in de linkerknie. Ik heb vijf maanden aan de kant gestaan. Ik had zelfs moeite om te gaan winkelen.Zelfs wandelen deed pijn. Er deden allerlei geruchten de ronde, zelfs dat het einde carrière zou zijn.
 
Gelukkig is alles overwonnen – ze was op tijd hersteld om aan de Challenge La Vuelta deel te nemen, waar ze ten val kwam maar zonder gevolgen. “Ik zou graag veel dingen uit 2020 willen wissen, hoewel het niet mogelijk is, maar al deze ervaringen hebben ertoe geleid dat ik een groter bewustzijn en volwassener ben geworden Ik heb in deze maanden veel gewerkt en ik voel me erg gemotiveerd. Ik ben alle verloren tijd aan het inhalen en ik kan zeggen dat ik heel vastberaden ben en dat ik sterker uit deze periode ben komen.”
   
Tijdens de kerstdagen is ze met ‘mijn ouders en mijn broer, die de spil in mijn leven vormen en dit vind ik het belangrijkst, en ik concentreer me nu op de weg naar Tokio.” Het behoeft geen betoog hoeveel ik me zorgen maak over deze Olympische Spelen, Zeker nadat ik het risico had gelopen ze kwijt te raken-wat zou zijn gebeurd als ze niet waren uitgesteld-. Op 9 januari ga ik voor een traininskamp naar Spanje met Trek-Segafredo, daarna twee weken met het baanploeg naar de Etna . Ik heb al een programma van wegraces, maar het doel is uiteraard de baan. Ik wil voorbereid zijn op de drie specialiteiten: omnium, madison en team pursuit, maar de bondscoach beslist. Mijn droom? Het hoogste treetje van het podium.“ De Olympische Spelen in Tokio zijn mijn grote doel , het maakt deel uit deel van een heel belangrijk project voor mij en dat wil ik afronden.”