Jörg Winkler met pensioen: Max Levy zijn opvolger

  
Jörg Winkler was met zijn protégé Willy Wienrich nog succesvol tijden het EK voor junioren in augustus van dit jaar in Omnisport Apeldoorn
De Duitse wielerbond (BDR) heeft op 31 oktober afscheid genomen van de junioren coach Jörg Winkler. Op 68-jarige leeftijd gaat hij met pensioen en zoals we eerder meldden is Maximilian Levy, die onlangs zijn actieve loopbaan beëindigde, zijn opvolger.
Winkler was verantwoordelijk voor het de sprinters en sprintster U19 en is met meer dan 130 internationale medailles een van de meest succesvolle coaches in de BDR.
 
Jörg Winkler, wat heeft hij met vele briljantjes gewerkt,  met Pauline Grabosch in Aigle
 

De Berlijner, die vroeger actief was als wielrenner bij BSG Post Berlin, werd in 1978 een gediplomeerd sportleraar nadat hij zijn studie aan DHfK Leipzig met succes had afgerond. Van 1978 tot de val van de Berlijnse Muur werkte Winkler als sprinttrainer bij ASK Vorwärts Frankfurt en later als juniortrainer in de DDR. Gedurende deze tijd leidde hij coureurs als Sören Lausberg en Kathrin Freitag naar hun eerste internationale medailles. Na de hereniging werkte hij eerst als regiotrainer in Brandenburg en later als basistrainer in Frankfurt an der Oder en in Cottbus, voordat hij in 2008 werd benoemd tot nationaal trainer. Hij bekleedde deze functie 14 jaar met succes tot hij met pensioen ging.

Winkler, die begin jaren 70 Oost-Duits kampioen werd met de ploegenachtervolging, beoordeelt zijn eigen carrière als “niet uitstekend”. Als trainer was hij dat des te meer en zegt: “Ik was coureur uit plezier en heb daaruit mijn vak ontwikkeld.”

Tijdens zijn ambtsperiode vallen onder meer de wereld- en Europese kampioenschapstitels in de juniorendivisie van Kristina Vogel, Pauline Grabosch, Emma Hinze, Maximilian Dörnbach en Lea Sophie Friedrich. Het geheim van zijn succes ziet hij ook in het feit dat hij er altijd in is geslaagd om zijn atleten enthousiast te maken voor de sport.
«Prestaties zijn alleen haalbaar als je gepassioneerd bent door de sport. Het werkt niet als de ouders de enige zijn die erachter zitten’, zei Jörg Winkler ooit. De Berliner heeft altijd veel belang gehecht aan de goede samenwerking met de hometrainers. “Nationale coaches en hometrainers moeten elkaar vertrouwen”, zei Winkler, die ook goed wilde samenwerken met mecaniciens en fysiotherapeuten.

Tijdens zijn laatste internationale uitje, het Wereldkampioenschap Junioren in Caïro (Egypte), kon Winkler zich verheugen op zes zilveren medailles die zijn protégés wonnen.

Wat hem na meer dan 40 jaar succesvol coachen bijblijft, kan hij niet precies zeggen. “Elk onderdeel was op zich al mooi. En ik ben erg dankbaar dat ik tot het einde succesvol was. Er was geen WK of EK waar we geen medailles wonnen”, zegt de 68-jarige trots.

Bijzondere momenten in zijn carrière waren de samenwerking met Kathrin Freitag, die Winkler begin jaren negentig drie keer naar de wereldtitel sprint bij de junioren leidde en met wie hij nu nog steeds nauw contact onderhoudt. Met Kristina Vogel vierde Winkler zes wereldtitels in twee jaar tijd. “Dat waren zeker hoogtepunten in mijn coachingsleven”, zei Winkler, die blij is dat zijn voormalige atleten vandaag nog contact onderhouden. “Emma Hinze stuurde me meteen een foto na haar WK-succes in Roubaix”, zegt hij.

In de toekomst wil Winkler, die drie jaar met zijn vrouw Claudia in Alvesloe bij Hamburg woont, meer tijd met het gezin doorbrengen, met zijn kleinkinderen in de tuin spelen en met zijn vrouw reizen. «Ik ben haar heel dankbaar dat ze door de jaren heen aan mijn zijde heeft gestaan. Als trainer ben je vaak weg.” Maar ook in de toekomst wil hij niet rusten. “Misschien ga ik wel een cursus volgen bij het centrum voor volwassenenonderwijs en ga ik weer schaken”, wil hij in de toekomst actief blijven.

Maar zijn coachingdagen liggen nu achter hem. “Ik heb geleerd om los te laten.” 31 oktober was Winklers laatste werkdag. Vier dagen later reisde hij met zijn vrouw Claudia naar Kassel om daar in het staatstheater een voorstelling van Tosca te zien. Er is ook leven na het fietsen.