Australische coach wil verandering voor dames

   

Vrijdag 18 december publiceerde abc.net.au een uitgebreid artikel geschreven door sportjournalist David Mark met als titel; ‘Australian track cycling leading the sprint to change coaching of elite female athletes’

De ‘pensionering’ van Stephanie Morton heeft geleid tot een crisis in het sprintwielrennen van Australische dames.
Slechts een paar jaar geleden was Australië misschien wel de beste sprint-wielernatie ter wereld bij de dames.
Er was Anna Meares, de winnares van twee Olympische gouden medailles, vijf gouden plakken tijdens de Commonwealth Games en maar liefst 11 wereldtitels!!

Ineens is de kast bijna kaal.
Kaarle McCulloch is de enige vrouw die over is in het elite podiumprogramma van AusCycling voor sprintsters en slechts één andere atleet zit in het Podium Potential Academy Programma (Kristiana Clonan)
En toch, ondanks de jaren van succes, hebben andere vrouwen de sport niet opgepakt. Waarom?
“Ik denk dat dit de grote vraag is,” zei Morton.
“Als sprintster weet ik hoe geweldig het is, maar waarom beseft niet iedereen dat?”
Ze zeggen dat in een crisis een grote kans ligt.
De vrouw met de taak om Australië weer aan de top te krijgen, is Lynne Munro, het hoofd van AusCycling’s Olympische fast track-programma voor dames.
“Wij in Australië zijn op zoek naar Olympisch goud, dus dat is de kans”, zei Dr. Munro, die een team wil samenstellen voor de Olympische Spelen van 2024 in Parijs.
“Dit programma biedt een directe weg naar de Olympische Spelen.”

   
Maar dr. Munro probeert ook antwoord te geven op de vraag van Morton, wiens ‘pensionering’ een groot gat in het programma heeft gecreëerd: waar zijn de nieuwe vrouwen?
En dat is nog een kans. Het is niet alleen de kans op Olympisch succes die dr. Munro biedt: ze wil de manier waarop vrouwen zijn opgeleid en gecoacht in de topsport volledig heroverwegen.
“We kijken naar het creëren van een omgeving die specifiek gericht is op vrouwelijke atleten”, zei Dr. Munro. Het is in veel opzichten een unieke filosofie die zegt dat het te simplistisch is om vrouwen om te zetten in coaching- en trainingsomgevingen die al meer dan honderd jaar voor mannen zijn ontwikkeld.
“Dus de kans die we hebben is om te zeggen: ‘Oké, dus misschien deden vrouwen het goed en vonden ze duidelijk succes in die omgevingen, maar was dat ideaal? Kunnen we het beter doen?’”, zegt Dr. Munro.
“Kunnen we echt een omgeving creëren die is gebaseerd op wat vrouwen echt nodig hebben om te floreren? “Laten we goed begrijpen hoe we vrouwen aantrekken, behouden en steunen, zodat ze eigenlijk geen grenzen hebben bij het verwezenlijken van hun ambities.”
  
deze dame laat een grote leegte achter in het Australische sprintwereldje
 

 Dit is de uitdaging die is opgeworpen, met het oog op Parijs 2024, waar – zoals we nu al weten – het aantal vrouwelijke sprintsters gelijk zal zijn aan dat van mannen.
Dr. Munro begint bijna vanaf nul, maar gaat de uitdaging aan om een ​​krachtig programma te creëren dat specifiek gericht is op de behoeften van vrouwelijke topsporters.
Het is een wetenschappelijke en datagestuurde benadering.
“Het onderzoek dat er is in termen van’ peer-reviewed journals’, is grotendeels gebaseerd op mannelijke atleten”, zei ze.”We moeten eigenlijk specifiek onderzoek doen voor vrouwen en begrijpen wat vrouwenpraktijken moeten zijn.
“In onze sport hebben we de kans gekregen om hier voorop te lopen en dat is precies wat we willen doen.”

Dr. Munro zei dat ze er zeker van was om vooruit te kijken naar een periode van 10 of 20 jaar waarin de sportomgeving voor vrouwen specifiek aan hun behoeften zou voldoen.

Opmerking onzerzijds: waarom staan in Duitsland de opvolgsters van Kristina Vogel a.h.w te dringen om haar plaats in te nemen?